خداوندا
در این سالی که در پیش است
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای، لیکن
در آغاز طلوع روشن سالی که می آید
کمک کن تا رها سازم ز خود
من
کوله بار یک هزار و سیصد و افسوس
هزار و سیصد و اندوه
.
.
.
مرا در این سیه سودا، وین سرمای پر سوز و سکوت سایه های سرد
یاری کن
و با تدبیر پر مهرت
سحرگاهان سروش سبز سیمای سعادت ساز ساقی
هدیه ام فرما
خداوندا
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای اما
برای مردمان خوب این وادی
عطا فرما
هزار امید
هزار و سیصد آگاهی
هزار و سیصد و هشتاد بهروزی
هزار و سيصد و هشتاد و شش لبخند زيبا را
نوشته شده توسط يك فخرآبادي در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387 ساعت 21:0 | لینک ثابت |

